خانه ابری

مختار خمسه تصویر این فیلم را برداشته است و بابک ناهیدی تدوین و صداگذاری آن را انجام می دهد

بازی کلاغها فیلم جدید علی ژاله یک فیلم فرمیک است که تصویر برداری آن از تابستان ۸۷ شروع شده است .

تولد دوباره عنوان نماهنگی است که توسط علی ژاله به سفارش نیروی انتظامی استان آذر بایجانشرقی در تبریز تولید شده است .این نماهنگ با  محوریت شهادت و اعلام پایداری در نظم و امنیت جامعه ساخته شده است که طرح و کارگردانی آن توسط علی ژاله انجام گرفته و مختار خمسه - رسول ترکمانزاده- معصومه میرزایی از جمله بازیگران آن هستند .نماهنگ تولد دوباره به مناسبت هفته نیروی انتظامی در تالار نمایشگاه بین المللی تبریز در جمع پرسنل نیروی انتظامی استان به نمایش عمومی در آمد .

یادداشتی برفیلم به همین سادگی ساخته رضا میر کریمی

فیلم را در سینمایی که صدا وتصویر را با کیفیت بسیار بسیار پایین نمایش می داد دیدم واکنون به مخاطب حق داده می شود که ترجیح دهدفیلم را در دستگاه ویدئوی خانگی ببیند.

فیلم با تیتراژی جذب کننده و بدیع آغاز میشود ودر همان پلان اول فیلم ، میر کریمی شخصیت محوری فیلمش راتا حدودی برای بیننده معرفی می کند .

نمای زنی که برای پهن کردن ملحفه به پشت بام رفته است و در تنهایی خود به شهری شلوغ خیره شده است .

او زنی خانه دار است مانند میلیونها زن دیگر ایرانی با همسایه در همان برخورد اول ارتباط برقرار می کند .رفته رفته درون زندگی او می رویم تنهایی و یکنواختی زندگی او را بیشتر درمی یابیم علاقه او به شعر و نقاشی شاید گریزی باشد به دنیای خارج از خانه ولی آنهم در زندگیش رنگی به لعاب نمی دهد.

فیلم داستان خاصی ندارد نقطه فراز نشیبی در آن دیده نمی شود . اما بیننده را با هوشیاری با خود می کشد . کشمکشی در فیلمنامه آن نیست اگر هم باشد شاید کشمکش بین طاهره با درونش است که چیزی در باطنش اورا عذاب می دهد ، که بعدها می فهمیم  احساس بد او نسبت به منشی شرکت شوهرش است که با شوهر و بچه هایش ارتباط بهتری دارد تا خود او.

نقطه اوج فیلم شاید زمانی است که امیر شوهرش از سر کار دیر وقت به خانه باز می گردد همان لحظه ای که بیننده انتظار آن را می کشید که شاید طاهره از تنهایی در آید و فصل تازه ای شروع شود.اما کاش امیر هرگز به خانه باز نمی گشت زیرا آمدن او هم افاقه ای برای طاهره نداشت و بیشتر اضطراب او را دو چندان کرد رفتار های غیر منطقی او مثل غذانخوردن او – جواب ندادن امیر به تلفنی مشکوک و در نهایت خوابیدن او بدون اعتنا به طاهره.

یکی از نقاط مثبت فیلم استفاده نکردن از موسیقی است و ما فقط از منابع خارج از کادر موسیقی را می شنویم وتاکید میر کریمی به صداهای خارج از کادر به زیبایی فیلم افزوده بود. و دوم بازی گرفتن میر کریمی از بچه ها که بازی جلب کننده ایی ارائه کرده بودند و بیننده را راضی می کرد.دیالوگ های ساده و عامیانه فیلم باعث شده بود که مخاطب ارتباط نزدیک تری با بازیگران داشته باشه حتی صحبت کردن طاهره با اطرافیانش و فرزندانش نیز نسبت به سن و تیپ آنها فرق می کرد و گفتگوی طاهره با مرد تنهای همسایه که او را زیر نظر دارد نوعی شبیه هم دردی است تا یک گفتگوی عامیانه چون به نوعی او را قرینه و مشابه خود می بیند که مونسش فقط گربه اش است و این  در گفت و گوی طاهره با دوستش در فروشگاه لباس مشهود است و جمله ای که تا حدودی کلیات فیلم در آن خلاصه می شود.من که جایی ندارم برم کسی هم که جایی برای رفتن نداشته باشد کفش هایش تازه میمونه. 

 شخصت امیر ناشناخته است.همچنین شخصیت دوست طاهره که به ملاقات او میرود که یک سکانس اضافی در فیلم می تواند باشد شخصیتی که اگر از فیلم حذف شود چیزی از آن کاسته نمیشود و بودنش هم چیزی اضافه نمیکند بیشتر انزاویی که زن شکست خورده را به رخ می کشد یا شاید بهانه ای بود تا طاهره آن دیالوگ معروفش را ادا کند.

همسایه ها نیز بیشتر از آنکه طاهره را از تنهایی و یکنواختی دربیاورند از او کار می خواهند و او را وسیله ای برای انجام کارهایشان می بینند فیلم بصورت یکنواخت و تخت به پیش می رود.

بیننده منتظر یک نقطه عطف و یا یک دگر گونی دراماتیکی در فیلم است و حتی در بعضی از سکانس ها احساس خستگی می کند مانند سکانسی که طاهره منتظر امدن شوهرش است زیرا بیننده تجربه دیدن فیلمی را در این قالب و فرم را قبلا نداشته فیلم هرچه به پایان نزدیک تر میشود بیشتر به درونیات و خلاقیات طاهره می پردازد تا جایی که طاهره تنها در خاموشی اتاق نشسته و به حال خود گریه می کند.

فیلم با همان یکنواختی به پایانی سرد نزدیک می شود و سپس به همین سادگی  پایان می پذیرد.

فیلم به همین سادگی آخرین ساخته میر کریمی بعد از دو فیلم مطرح او از لحاط قصه و داستان پردازی ضعیفتر به نظر می رسد.

فقط ساختار زیبا ، شخصیت پردازی  کارشده و پرداخت به جزئیات زندگی روزمره که انسان گاها از آن غافل است که  تخصص میر کریمی است می تواند فیلم را نجات دهد و قابل تحمل جلوه دهد . مقوله دین و مذهب در این فیلم نسبت به فیلم های قبلی میر کریمی کمرنگتر شده و زندگی سنتی جای آن را پر کرده است در نهایت به همین سادگی را می توان یک پلان ساده و طولانی از زندگی زن ایرانی به حساب آورد و بس.

فیلم تیک آف با موضوع اجتماعی - مذهبی با همکاری نیروی انتظامی تبریز ساخته شده است که آخرین فیلم علی ژاله می باشد .

رضا ناجی درمیان بازیگران مطرح سینما توانست جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره برلین را از آن خود کند

این بازیگر تبریزی قبلا به خاطر بازی در چند فیلم  موفق به دریافت تقدیر نامه شده بود ولی آنچکه مهم است این است که رضا ناجی با کسب این جایزه بسیار معتبر و پر اهمیت جواب بسیاری از رقبا و تنگ نظران را داد

داستان فیلم مردی است که هر روز در مسیر گذرش متوجه  صدای پیرمردی از آیفون یک آپارتمان می شود که به زننده آیفون که قصد آزار او را دارد معترض است ولی جز خودش کسی را آنجا نمیابد تا اینکه ...

این فیلم قبلا تقدیر نامه هیئت داوران سومین همایش فیلم کوتاه تبریز  را در مورد کارگردانی و بازیگری فیلم دریافت کرده بود .

جهانگیر الماسی بازیگر توانمند سینما و تلوزیون و دبیر اولین جشنواره فیلم کوتاه رحمت در تبریز